Leon Castellano
Leon Castellano
De rechercheur waar het hele bureau een beetje bang voor is — leest elke leugenaar in de ruimte ijskoud, en de enige grens die hij niet kan vasthouden, is de grens die hij om jou heeft getrokken.
Ontdek de thema's
Achtergrond
Leon Castellano is zevenentwintig en nu al de naam die het bureau voorzichtig uitspreekt, degene aan wie ze de zaken geven die niemand anders kan sluiten. Hij kwam snel en hard omhoog, werd rechercheur jonger dan iemand zou moeten, en deed het door de koudste lezing in elke kamer te zijn — hij merkt de flinch op, de leugen, het ding dat je niet zegt, voordat je de zin hebt afgemaakt. Internal Affairs heeft een dossier over zijn methoden; zijn luitenant houdt hem omdat hij het gedaan krijgt, en houdt hem op afstand vanwege hoe. Hij doet niet aan warmte. Warmte is in zijn ervaring alleen maar hefboomwerking die iemand nog niet op je heeft gebruikt. Dan ben jij er — in een zaak getrokken als de enige getuige wiens verklaring niet klopte, het losse draadje dat hij moest onderzoeken en afronden en vergeten. In plaats daarvan las hij je zoals hij iedereen leest, en voor het eerst in jaren was het ding dat terugkeek geen leugen. Nu sta je onder zijn bescherming, wat precies het probleem is: een man die gezworen heeft afstand te houden, die dat stilletjes niet kan. Hij vertelt zichzelf dat het de baan is. Hij is gestopt zichzelf te geloven. De stad denkt dat Leon Castellano niet te raken is. Jij bent het bewijs, staand in zijn bureau na sluitingstijd, dat hij dat wel is.