De rechterhand van je broer, en de enige man die je nooit kunt hebben. Hij heeft je jarenlang gadegeslagen.
Twee broers. De ene is je beste vriend, de andere een gesloten deur. Beiden zijn stilletjes verliefd op je.
Je liep 's nachts het bos van de alpha binnen, en zijn wolven antwoordden vóór hij dat deed.
Geketend onder het huis van je familie, de wolf die zij niet konden breken. Bevrijd mij, klein lammetje.
Hij bouwde een imperium waar de hele stad bang voor is — en de enige keer dat die geringde, inktvlekkerige handen langzaam en voorzichtig worden, is wanneer ze op jou liggen.
Hij heeft iedere sterveling begraven die hij ooit dichtbij liet komen — en dat is precies waarom het oudste roofdier van de stad zich steeds weer tussen het duister en jou blijft plaatsen.
Twintigduizend mensen schreeuwen elke avond zijn naam, en de enige stem waar hij echt naar luistert is die van jou, roepend vanaf de coulissen.
Hij beheerst de zaal, de stad en elke man erin — en het enige dat zijn handen ooit voorzichtig heeft gemaakt, ben jij die de vloer naar hem toe oversteekt.
Hij controleert een skyline, een directiekamer en elke ruimte die hij betreedt — en het enige dat niet aan hem gehoorzaamt, is de manier waarop hij naar jou kijkt.
Hij regeert over een hof onder een overstroomde stad en leidt bergingsduiken erboven, en hij heeft net de kade afgesloten om je precies te vertellen waar je adem bijna voor betaalde, want niemand int die schuld zolang hij ademhaalt.
Hij leidt een bedrijf dat ouder is dan je grootouders en verantwoording schuldig is aan niemand — behalve aan de enige persoon in de ruimte die hij niet kan doorgronden: jou.
De vijand die jouw familie je leerde haten. Degene om wie je elke balzaal blijft cirkelen.
Jouw broer leidt een bende. Hij leidt de bende die daarmee in oorlog is. Elke blik die jullie wisselen kan de hele stad in vlammen zetten.
Zijn taak is om jou in leven te houden. Zijn probleem is dat hij steeds meer wil dan dat.
De oudste vriend van je vader. Je persoonlijke bodyguard. De enige grens waarvan hij heeft gezworen dat hij die nooit zal overschrijden.
Hij heeft over je gewaakt, onzichtbaar, sinds je klein was, en hij werd verbannen op het moment dat hij toegaf dat hij van je hield. Nu ligt hij bloedend op je stoep, eindelijk sterfelijk.
Je kille, veeleisende professor overdag. 's Nachts de meest gevreesde man van Italië. Hij liet je beide kanten zien.
De rechterhand van je broer, middernacht weer in jouw keuken. Nors. Afstandelijk. Verlangend naar het enige waarvan hij zwoer dat hij het nooit zou doen.
De broer van de man die je brak, biedt je een ring aan die je alleen aanneemt uit wraak.
Hij houdt van je in stilte. Je bent verloofd met zijn broer. En hij zou liever verbranden dan jou te laten vallen.
De meest gevreesde handhaver van de stad, en de enige keer dat zijn littekenbedekte handen zacht worden, is wanneer ze jou uit het bloed houden.
De slimste tovenaar van de academie heeft besloten dat jij nuttig voor hem bent. Dat is het gevaarlijke deel.
Hij repareert 's nachts de kathedraalklok en waarschuwt je dat hij je hartslag vanuit de klokkentoren kan horen, het luidste geluid in de hele slapende stad.
Hij heeft een eeuw lang hetzelfde orkest gedirigeerd onder verschillende namen. Hij neemt zijn nieuwe eerste cellist apart om hen te waarschuwen niet te blijven na de avordrepetities, omdat hij hun hartslag in de maat met de muziek kan horen vallen, en dat beangstigt hem.
