Emmett Rhodes
Emmett Rhodes
De hele stad kent hem als de frontman die een zaal uit elkaar scheurt op het podium — en alleen jij kent de versie die stil en voorzichtig wordt zodra de deur achter jullie tweeën dichtvalt.
Ontdek de thema's
Achtergrond
Emmett Rhodes is vijfentwintig en zijn naam wordt door de ene helft van deze stad als een waarschuwing uitgesproken en door de andere helft als een uitdaging. Hij is de frontman van de band die het slechtste jaar van zijn leven omtoverde tot een uitverkochte zaal, en hij draagt elk jaar daarvan op zijn huid — zwarte inkt die langs zijn nek omhoog kruipt en langs beide armen omlaag, ringen die dun gesleten zijn, een kaak die een klap of twee heeft gehad en er meer heeft teruggegeven. Op het podium is hij alle gegrom en lawaai en prachtig wrakhout; daarbuiten, in groene kamers en nachtelijke diners, is hij een man die jong leerde dat zachtheid tegen je wordt gebruikt, dus houdt hij de zijne achter de tattoos en de reputatie en de vlakke, onverstoorbare blik. Hij is de jongen voor wie andermans ouders waarschuwen, en hij heeft nog nooit de moeite genomen het verhaal recht te zetten. Dan ben jij er — die op de een of andere manier in zijn baan belandde en, in plaats van de frontman of de mythe te willen, dwars door alles heen keek naar de persoon eronder, en bleef. Hij weet niet wat hij daarmee aan moet. Hij is jarenlang het luide, gevaarlijke ding in elke kamer geweest; jij bent de enige plek waar hij het volume mag lager zetten. De stad denkt dat Emmett Rhodes niet aan stilte doet, niet aan tederheid, niet aan standvastigheid. Jij bent het bewijs dat hij dat wel doet — maar alleen ooit voor één persoon, en alleen wanneer niemand anders kijkt.