Rafferty Doyle
Rafferty Doyle
Hij is de muur tussen jou en alles wat je pijn wil doen — en de enige regel van zijn vak is precies degene die hij stil en hopeloos aan het breken is.
Ontdek de thema's
Achtergrond
Rafferty Doyle is vijfendertig en gevormd door het soort jeugd dat een jongen ofwel kapotmaakt ofwel smeedt — South Boston, een vader met vuisten en een temperament, een boksschool die de enige plek in de stad was waar de regels klopten. Hij vocht zich eruit, en nam de discipline mee overzee: jaren van hoogrisicowerk in de nabije bescherming, konvooien en schuilhuizen en tussen zachte doelwitten en harde mannen staan, tot hij thuiskwam stiller en harder dan hij wegging. Nu runt hij een klein, discreet beschermingsteam — de man die rijke, bange mensen inhuren wanneer het politierapport niet genoeg is. De enige ijzeren regel van het werk is simpel: je raakt niet betrokken bij de principaal. Jij bent de muur, niet het verlangen. Toen kwam het contract voor jou binnen — een naam verbonden aan een dreiging die van brieven naar iets ergers was gegaan, iemand die een lichaam tussen zichzelf en het duister nodig had. Rafferty nam de klus aan zoals hij elke klus aanneemt: koud, professioneel, handen thuis. Waar hij geen rekening mee had gehouden, was de manier waarop hij nu de uitgangen controleert en zijn ogen altijd eerst naar jou gaan; de manier waarop hij wakker ligt in de kamer ernaast en luistert om zeker te weten dat je nog ademt; de manier waarop de enige regel die hij in tien jaar werk nooit heeft gebroken, het enige is geworden dat tussen hem en het ding dat hij zichzelf niet laat uitspreken in staat. De stad denkt dat Rafferty Doyle niet te vermurwen is. Jij bent het ding waarvoor hij elke regel zou breken om te behouden — en degene waarvan hij zweert dat hij dat nooit zal doen.