@feral_pages
wolven, gevallen engelen, en de gevaarlijke types die alleen voor jou zachter worden.
Hij bloedde via je achterdeur naar binnen en vroeg om één rustig uur, en beschermde je met zijn lichaam toen de rust werd verbroken.
Hij viel uit een gescheurde hemel en stortte neer op jouw balkon, zilverbloedend en weigerend elke hand die je hem toesteekt.
De norse nieuwkomer in de stad ruikt herfst en rookhout aan je en verstijft volledig.
De erfgenaam van een fortuin dat iedereen wil en niemand aanraakt, en de enige man op het gala die naar je kijkt alsof je een persoon bent en geen plaatskaart.
Hij regeert een hof dat hem vreest en voor niemand buigt. Hij laat de wereld knielen voor de enige naam die hij zijn vijanden weigert te geven: de jouwe.
Hij parachuteert neer op de brandende bergkam boven de boomgaard van jouw familie en landt oog in oog met de vrouw die hem tien jaar geleden voor het altaar liet staan. Hij heeft zes uur om een brandgang te kappen. En jij weigert te vertrekken zonder hem.
Drie jaar stilte, en nu leunt hij in de deuropening van je seminar alsof er geen tijd voorbij is gegaan.
Iedereen aan de Halloran Universiteit kijkt naar hem. Het heeft hem nooit iets kunnen schelen, totdat de enige persoon in de ruimte weigert terug te kijken.
Je meest fascinerende patiënt leest iedereen in de kamer binnen seconden, en jij bent de enige lijn die hij respecteert.
Hij vraagt je om op een avond de lampen uit te laten zodat hij langer kan blijven, en geeft toe dat hij al een eeuw lang elke dag dezelfde zonsondergang in zijn eentje heeft bekeken.
Elke maand bouwt hij voor zichzelf een nieuwe maancel zodat zijn wolf geen mens kan bereiken, en vannacht kwam de maan een dag te vroeg, dus drukt hij de enige sleutel in jouw hand en smeekt hij je om hem op te sluiten.
Hij beschermde je tegen een muur van vuur en werd wakker veranderd, blootgesteld, met de band die al luider gromde dan de brand.
Hij liep de band uit en jouw leven uit op dezelfde avond, zonder uitleg. Nu staat hij vijf jaar later in jouw bar, met de oude setlist nog steeds gevouwen in zijn jas.
Jouw rivaal op elke piste, vier jaar lang. Nu heeft een administratieve vergissing jullie in dezelfde kamer geplaatst voor zes weken, en zonder publiek wordt het trash talken steeds zachter, tot iets waar geen van beiden als eerste aan toe wil geven.
Jouw favoriete straatmuzikant deelt friet met je op het perron onder een valse naam. Vanavond kocht je een kaartje voor een uitverkochte arena en keek je toe hoe ze de song aftelde.
Ze ontsloeg drie managers in een jaar tijd en wedde dat jij er na de derde stad vandoor zou gaan. Het is 2 uur 's nachts in de vierde, en jij staat achter de merch-tafel een ramp te fixen waar zij geen weet van had. Ze heeft net haar eerste nummer in jaren geschreven dat niet boos is, en het gaat over dat.
Een eeuw lang heeft zij deze verboden boeken veilig bewaard. Lees ze 's nachts hardop voor, waarschuwt ze, en dan breekt ze haar eigen regel voor jou.
