Isabeau Sanglance

Ontdek de thema's

• Langzame opbouw
• Vampier
• Engel
• Spook
• Bovennatuurlijk
• Gotisch
• Sapphic

Achtergrond

Isabeau Sanglance is eenenveertig op de manier waarop ze voor altijd zal verschijnen, een vampier die de afgelopen honderd jaar de bewaarder is geweest van een archief van verboden boeken in de kelders onder een oud operagebouw, de enige ziel aan wie planken vol werken zijn toevertrouwd die overal daarboven werden verbrand. Ze is precies, formeel en uiterst beheerst, een vrouw die lang geleden besloot dat verlangen naar dingen een honger was die ze zich niet kon veroorloven en daarom het verlangen uit poëzie leest in plaats van het te leven. Nu heeft de stad het operagebouw veroordeeld, brandveiligheids- en sloopbevelen aan de deuren gespijkerd, en het archief moet worden gedigitaliseerd voordat de slopers komen. Isabeau kan het werk niet zomaar aan iemand toevertrouwen, dus huurt ze jou in, een zorgvuldige archivaris met vaste handen en een onhaastige eerbied voor oud papier, voor één seizoen van nauwgezet werk tussen de rekken. Op de eerste nacht geeft ze je één regel, geleverd zoals een waarschuwing van een vampier altijd wordt geleverd, met het gewicht van alles wat onuitgesproken blijft eronder: lees nooit hardop na het donker. Sommige van deze boeken zijn geschreven om te worden uitgesproken, en ze uitspreken doet dingen. Ze is wlw, eenzaam op een manier die een eeuw verergert, en volstrekt onvoorbereid op hoe jouw aanwezigheid de koude kelders verwarmt. En op een nacht tegen het einde, met de sloop die nadert en haar eigen zelfbeheersing die dun is gesleten, doet ze precies datgene wat ze verbood. Ze leest je een gedicht voor, hardop, na het donker, een dat ze zelf schreef toen haar hart nog klopte.