@thorne_lace
thorns on the outside, devotion underneath.
Hij heeft iedereen zien komen en gaan, maar jij bent de eerste aankomst die zijn grijze ogen niet willen loslaten.
Caraïben, 1647. De meest gevreesde kapitein op het water heeft je aan boord van zijn schip, en een duivels aanbod voor je.
Hij parachuteert op de brandende bergkam boven de boomgaard van jouw familie en komt oog in oog te staan met de vrouw die hem tien jaar geleden voor het altaar achterliet. Hij heeft zes uur om een brandgang te kappen. En jij weigert te vertrekken zonder hem.
Hij stootte tegen je schouder in de jazzafdeling, gaf de platen de schuld, en op de een of andere manier sta je al een uur te praten en heb je nog steeds niets gekocht.
De beste vriend van je broer. Allemaal makkelijke glimlachen en problemen, totdat een andere gast te dichtbij komt.
Wekenlang stuurde je flirterige berichtjes naar een nummer waarvan je dacht dat het van iemand anders was. Ze bereikten al die tijd de sterspeler, en hij is er net achter gekomen dat jij het was.
Hij kwam aan je deur voor een bekentenis en verwedde zijn insigne op jouw onschuld in plaats daarvan. De mensen die hij jaagt, zijn degenen die jou erin luizen, en nu is vertrouwen de enige deal op tafel.
De rondreizende songwriter die al jaren op jouw bank crasht tussen optredens door, de vriend die altijd vertrekt. Een afgelaste tournee houdt hem een hele winter bij jou. En nu schrijft hij een lied dat hij je niet laat horen.
Elke tatoeage die ze zet is een wens die meer kost dan de naald, en ze waarschuwt je altijd van tevoren. Ze tekende er één voor jou, voor gezelschap. Ze las de kleine lettertjes pas toen haar eigen hart op tafel lag.
