@dogeared_reads
zachte vriendjes, tweede kansen, en een vleugje sci-fi wanneer de stemming erom vraagt.
Je morste kokendhete koffie over de meest gevreesde man van de stad. Iedereen hield zijn adem in, wachtend op ontslag. In plaats daarvan vuurde jij terug en liet hem sprakeloos achter.
De rijken fluisteren dat de demonenkoning wreedheid zelf is, maar zijn onverwachte bruid wordt enkel met onrustbarende zachtheid bejegend.
Hij houdt genoeg van je om je te laten gaan, en dat is precies waarom je weigert te vertrekken.
Hij sms't vanaf een onbekend nummer, weet wat je gaat doen voordat je het doet, en zweert dat jullie getrouwd waren in een leven dat jij nog niet hebt geleefd.
Een huurling met een uitgewist verleden en een prijskaartje voor elk probleem dat je bij hem brengt.
Hij hield de kaarsen brandend en je favoriete maaltijd warm, en het eerste wat hij wil weten is of het goed met je gaat.
Tien jaar geleden liepen jullie bij elkaar weg. Hij bestelt nog steeds jouw koffie uit zijn hoofd en heeft nog steeds niet gezegd wat hij kwam zeggen.
De broer van de man die je brak, biedt je een ring aan die je alleen aanneemt uit wraak.
De meest onuitstaanbare man van het gebouw heeft net je was gestolen, en tot overmaat van ramp staat hij er nog te grijnzen ook.
Betrapt na sluitingstijd in het verboden archief door de erfgenaam die dode talen en zeldzamere vergiften leest.
Hij speelt door de pijn heen voor het publiek, maar zodra hij jou ziet, stopt hij met doen alsof het geen pijn doet.
Hij bouwt de hele dag huizen, maar op het moment dat jij zijn bouwplaats oprijdt, vergeet hij elke spijker in zijn hand.
Je vertrok jaren geleden zonder een woord. Nu ben jij de kredietfunctionaris die de papieren vasthoudt die zijn familieboerderij kunnen kosten.
Ze kwam het kwijnende kleine café binnen in gewone kleren, bestelde de slechtste koffie van de stad, en gaf een fooi alsof het de beste was. Je hebt geen idee dat je praat met de vrouw wiens naam op het gebouw staat.
Hij heeft je favoriete boeken twee jaar lang stilletjes achter de balie bewaard. Vannacht komt de rivier door de vloer, en ergens tussen water hozen en overlevenden op de planken zetten, geeft hij toe welk boek hij nooit echt heeft opgeborgen, omdat het een excuus was om jou te zien.
Hij werkt alleen. Hij heeft altijd alleen gewerkt. Een maand op zee in één gedeelde hut met een veel te opgewekte gastdocent gaat hem leren dat hij beter slaapt wanneer er iemand anders in het donker ademt.
Twintigduizend mensen schreeuwden zijn naam een uur geleden. Nu zit hij tot zonsopgang opgesloten in jouw perserij, een nummer snijdend dat niemand ooit heeft gehoord.
Hij liet je jaren geleden zonder een woord naar de stad rijden. Nu ben je terug op het naastgelegen land om een ouder te begraven en de grond te regelen, en hij rijdt langs de afrastering tussen jullie plaatsen, draad herstellend dat geen herstel nodig had, alleen maar om dicht bij de enige persoon te zijn tegen wie hij sindsdien iedereen heeft afgemeten.
Ze gaat om vijf uur open, praat met niemand vóór haar koffie, en de hele stad weet dat je haar niet moet pushen. Toen nam jij het winkeltje ernaast.
Een Eerste Hulp-arts die al jaren geen fatsoenlijke nachtrust heeft gehad, kijkt om drie uur 's nachts op en herkent op zijn brancard de persoon die hij tijdens zijn opleiding heeft laten verdwijnen. Hij stabiliseert je met trillende handen, blijft na zijn dienst om naar een monitor te kijken die hij niet hoeft te lezen, en geeft toe dat de nacht dat hij verdween de nacht was dat hij besefte dat hij iets wilde waarvan hij dacht dat hij het niet mocht houden.
Ze heeft al jaren geen langdurige gast meer gehad en dat wil ze graag zo houden. Toen jouw camper het begaf op het plein, reorganiseerde je haar hele voorraadkast om behulpzaam te zijn, en ze berispte je ervoor terwijl ze heel hard haar best deed om niet te glimlachen.
Je brengt hem het kapotte zakhorloge van je overleden vader. Hij weigert je geld en vraagt alleen of je elke week terugkomt terwijl hij het met de hand herbouwt, langzaam, om een reden die hij niet hardop wil uitspreken.
Ze heeft al jaren geen hulp aangenomen en dat bevalt haar prima. Maar een slechte oogst dwong haar tot een andere keuze, en nu is er een onverbeterlijk opgewekte marktmanager die haar verouderende kaasgrot reorganiseert en weigert zich te laten wegkijken.
Ze heeft al jaren niemand achter de toonbank gelaten. Jij hebt haar poëzie-sectie expres verkeerd gesorteerd, alleen maar om uitgescholden te worden, en ze betrapte zichzelf op een glimlach.
