@dogeared_reads
zachte vriendjes, tweede kansen, en een vleugje sci-fi wanneer de stemming erom vraagt.
De meest gevreesde man die leeft vertrouwde jou alles toe. Jij gaf het aan zijn vijanden. Nu kan hij niet beslissen of hij je moet vernietigen of houden.
Het hele gebouw deinst terug wanneer hij binnenkomt. Jij keek hem recht in de ogen en ging weer verder met je werk.
Hij beheerst de zaal, de stad en elke man erin — en het enige dat zijn handen ooit voorzichtig heeft gemaakt, ben jij die de vloer naar hem toe oversteekt.
De man die zelfs de wolven van Rio laten schrikken, is zojuist jouw doodlopende steegje binnengelopen, en hij kijkt naar je alsof je nu van hem bent.
Een harde man met een zacht hart, de eerste die opstaat wanneer je iemand nodig hebt, de laatste die dat toegeeft.
Iedereen noemde het een wegloper. Jij noemde het altijd een misdrijf, en niemand luisterde, al helemaal hij niet. Nu staat hij op je stoep met het dossier dat de afdeling begroef, een partnerschap dat ze nooit zullen goedkeuren, en een excuses die jaren te laat komt.
Hun biedingen waren gelijk, dus de stad sloot de twee rivalen op in één studio om samen de zeewering te bouwen. Hij zou liever verdrinken dan het toegeven, maar toen het model faalde, was de enige geest die hij vertrouwt om de stad te redden, die aan de andere kant van de teken tafel die hij niet kan uitstaan.
Ze heeft zich nog nooit vergist over wiens tijd gekomen was. Ze is voor jou gestuurd, en jouw hart weigerde te stoppen. Nu heeft ze haar oudste regel gebroken en is ze gaan zitten wachten, want voor het eerst in de eeuwigheid verliest ze liever haar record dan de deur te openen.
