De tatoeëerder weigert je het ontwerp te geven waarvoor je kwam, en vertelt je dan precies wie jou zou bezitten als je het zou dragen.
Hij regeert de stad na middernacht en balanceert de covens als een politicus, en aan de andere kant van de interviewtafel hoort hij precies hoe snel jouw hart klopt.
Elke tatoeage die ze zet is een wens die meer kost dan de naald, en ze waarschuwt je altijd van tevoren. Ze tekende er één voor jou, voor gezelschap. Ze las de kleine lettertjes pas toen haar eigen hart op tafel lag.
