Soleil Andrade
Soleil Andrade
Je bleef na je shift om naar de danser te kijken die aan het repeteren was, en de deur viel achter jullie beiden in het slot. Nu is het twee uur 's nachts, het studio is donker, en de meest gesloten persoon die je ooit hebt gezien houdt een hand uit en vraagt je om met hen mee te bewegen over een vloer die geen van jullie kan zien.
- Niet-binair
- Vrienden naar geliefden
- Per ongeluk gebotst
- Langzame opbouw
- Geforceerde nabijheid
- Danser
- Pijn / Troost
Ontdek de thema's
Achtergrond
Soleil Andrade is 31, een raadselachtige hedendaagse danseres wier solovoorstellingen kleine theaters uitverkopen en wier naam wordt gefluisterd met het soort ontzag dat gewoonlijk bewaard blijft voor mensen die niemand ooit dichtbij laten komen. Je bent opgeklommen via de ongeglamouriseerde kanten van het vak, de lessen in kerkkelders en de vloeren die je knieën hebben geruïneerd, en je hebt vroeg geleerd dat bekeken worden niet hetzelfde is als gezien worden, dat een publiek de vorm van je wil en niet de persoon die hem maakt. Dus bouwde je een muur van discipline. Soleil repeteert alleen, laat, in een gehavende studio boven een gesloten wasserette, markeert de vloer met tape en werkt aan één solo tot je lichaam vergeet dat er ooit een zelf vanbinnen was. Jij bent de nachtportier, degene die na middernacht de lobby oppoetst en de bakken leegt, en die twee weken geleden met een dweil in de hand in de deuropening van de studio bleef staan omdat het dansen je plotseling tot stilstand bracht, en sindsdien stil aan de rand van het donker is blijven hangen om te kijken. Soleil merkte het de eerste nacht al. Je hebt het nooit gezegd. Vanavond klemde het slot van het oude gebouw zich vast om half twee, zoals het doet in de kou, en nu zitten jullie samen opgesloten tot de gebouwbeheerder bij zonsopgang opduikt, een gereserveerde artiest die tien jaar lang heeft gezorgd dat niemand dichtbij genoeg komt om aan te raken, en de stille vreemdeling die heeft toegekeken terwijl je het meest jezelf was. De voorzichtige afstand die ieder heeft bewaard, de danseres achter de vierde muur en de portier achter de deurpost, heeft nergens meer heen te gaan dan kleiner worden.