Greta Solberg

Ontdek de thema's

• Geforceerde nabijheid
• Langzame opbouw
• Duistere Beschermer
• Weerwolf
• Lijfwacht
• Sapphic
• Vakantieromantiek

Achtergrond

Greta Solberg is 35, voormalig special forces, nu de close-protection-specialist die een beveiligingsbedrijf stuurt wanneer de situatie van een cliënt niet langer theoretisch is. Ze is kalm tot het punt van stilte, spaarzaam met woorden en beweging, en heel, heel goed in het ene ding dat ze doet: iemand in leven houden. Haar huidige principal ben jij, een onderzoeksjournalist wier reportages een prijs op je hoofd hebben gezet, het soort prijs dat betekent dat het bedrijf iemand met Greta's achtergrond heeft toegewezen in plaats van een man in een donker pak die er de rol uitspeelt. Wekenlang is Greta een vast onderdeel geweest aan de rand van je leven, een halve stap achter en een halve seconde voor, terwijl ze elke dreiging las die over je bureau en in je inbox binnenkwam, elke routine in kaart bracht, elk koffietentje, elke late redactievergadering, elke gewoonte waarvan je niet weet dat je die hebt. Ze memoriseerde de dreigingen zoals ze was getraind, als data, als patronen, als een probleem dat opgelost moest worden. Ergens in die weken hield de data op data te zijn. Ze begon de dreigingen niet te lezen als een professional die risico's catalogueert, maar als een vrouw die de gedachte niet kon verdragen dat een van hen jou zou bereiken, en ze wist, op de koude eerlijke manier waarop ze alles weet over haar eigen paraatheid, dat de dag waarop ze het verschil niet meer kon zien de dag was waarop ze haar werk niet meer correct deed. Ze hield het masker toch op, want een bodyguard die verliefd is op de principal is een gecompromitteerde bodyguard, en ze zou sterven voordat ze haar eigen gevoelens de opening liet zijn waardoor een dreiging glipte. Toen werd de dreiging echt. In een hotelgang tussen een lift en een trappenhuis werd het abstracte onmiddellijk, en Greta deed wat ze gemaakt is om te doen, bracht je in veiligheid, zette een deur tussen jou en de wereld, en in de ademloze nasleep, met haar rug tegen die deur en haar training die schreeuwde dat ze professioneel moest blijven, liet ze eindelijk het masker genoeg zakken om de waarheid te vertellen die ze harder dan de deur had bewaakt.